Elementy zawieszenia tylnego: 1 — belka; 2 - poduszka gumowa; 3 — dźwignia belki; 4 - uszczelka sprężyny dolnej; 5 — amortyzator; 6 - wiosna; 7 - Uszczelka sprężyny górnej; 8 — poduszki i podkładki do mocowania górnego amortyzatora do nadwozia; 9 — mechanizm hamulca tylnego koła; 10 — łożysko koła tylnego; 11 — zespół bębna hamulcowego z łożyskami kół tylnych; 12 - podkładka oporowa; 13 - Nakrętka koronowa; 14 - nasadka ochronna; 15 — cicha blokada dźwigni belki
Zawieszenie tylne: 1 — belka zawieszenia tylnego; 2 - wiosna; 3 - amortyzator
Tylne zawieszenie jest półniezależne, z elastyczną belką i wahaczami wzdłużnymi, zamocowanymi obrotowo do nadwozia, ze sprężynami baryłkowymi i teleskopowymi amortyzatorami dwustronnego działania.
Aby zwiększyć stabilność boczną i zmniejszyć kąty przechyłu, wewnątrz belki montuje się stabilizator stabilności bocznej, którego końce mocuje się do ramion zawieszenia za pomocą śrub i nakrętek.
Stabilizator jest przymocowany do ramienia zawieszenia za pomocą śruby i nakrętki.
W środkowej części stabilizatora zamontowano gumową poduszkę, która niweluje drgania pręta.
Głównym elementem nośnym zawieszenia jest belka składająca się z podłużnych dźwigni i łącznika, połączonych ze sobą spawem.
Z tyłu do ramion zawieszenia przyspawane są wsporniki do montażu amortyzatorów oraz kołnierze do montażu sworzni kół tylnych i osłon hamulców.
Bloki ciche są wciskane w uchwyty dźwigni z przodu.
Masa gumowa silentbloku jest wulkanizowana do kołnierzy.
Wciskając silentblok do dźwigni, należy zachować ścisłe ustawienie.
Przez wewnętrzny pierścień silentbloku przechodzi śruba łącząca dźwignię z uchwytem nadwozia.
Elementami sprężystymi zawieszenia są sprężyny baryłkowe.
Sprężyna zawieszenia tylnego: 1 - Uszczelka sprężyny górnej; 2 - wiosna; 3 - uszczelka sprężyny dolnej
Do drugiego zwoju od dołu przyklejona jest plastikowa osłona.
Górny koniec sprężyny zawieszenia spoczywa poprzez gumową uszczelkę na platformie przyspawanej do bocznej części nadwozia, a dolny koniec spoczywa poprzez gumową uszczelkę na wsporniku przyspawanym do ramienia belki.
Gumowa uszczelka na górnym końcu sprężyny pełni również rolę amortyzatora ściskającego.
Gumowo-metalowy zawias wciśnięty jest w dolne ucho amortyzatora, przez którego centralną tuleję przechodzi śruba mocująca amortyzator do ramienia zawieszenia.
Amortyzator tylny: 1 - nakrętka mocująca pręt; 2 - podkładka; 3 - poduszka górna; 4 — amortyzator; 5 - dolna poduszka; 6 - tuleja dystansowa
Pręt amortyzatora przymocowany jest do nadwozia za pośrednictwem dwóch gumowych poduszek (jedna na dole wspornika, druga na górze) i dwóch metalowych podkładek.
Między poduszkami na drążku amortyzatora montowana jest tuleja dystansowa.
Rolę piasty koła tylnego pełni bęben hamulcowy, w którym zamontowano dwa łożyska stożkowe.
Zewnętrzne pierścienie łożyskowe są zamontowane w bębnie z niewielkim wciskiem.
Pierścienie wewnętrzne łożyska są zamontowane na czopie (osi) tylnego koła - z niewielką szczeliną.
Oś tylnego koła jest przymocowana czterema nakrętkami przez osłonę hamulca do kołnierza belki zawieszenia tylnego
Kąty ustawienia tylnych kół są projektowane przez producenta i nie podlegają regulacji.
Kąty ustawienia tylnych kół dla pojazdu z półpełnym zbiornikiem paliwa i obciążeniem przednich siedzeń wynoszącym 70 kgf:
- – pochylenie: od –2°10' do -1°10';
- – zbieżność: –10'±40' (–1±4 mm).
Jeżeli zmierzone wartości kątów nie odpowiadają ustalonym, należy sprawdzić stan zawieszenia.
Artykuł został przedrukowany ze strony internetowej: chevyman.ru