Elementy sterujące: 1 — pompa wspomagania układu kierowniczego; 2 — linia wylotowa; 3 - linia napełniająca; 4 — zbiornik płynu wspomagania układu kierowniczego; 5 - linia odpływowa; 6 - kierownica; 7 - kolumna kierownicza; 8 — wałek kierowniczy pośredni; 9 — uszczelka wału pośredniego; 10 — but wspólny; 11 - mechanizm kierowniczy; 12 — osłona przekładni kierowniczej; 13 - drążek kierowniczy lewy; 14 - drążek kierowniczy prawy.
Układ kierowniczy pojazdu składa się z kierownicy ze zintegrowaną poduszką powietrzną, kolumny kierowniczej bezpieczeństwa, wałka pośredniego, przekładni kierowniczej z drążkami i końcówkami, pompy oraz zbiornika płynu wspomagania kierownicy z przewodami.
Kolumna kierownicza jest przymocowana do panelu przedniego za pomocą dwóch nakrętek (góra) i dwóch śrub (dół), a także do ramy deski rozdzielczej? z dwoma orzechami.
Kolumna kierownicza: 1 — uchwyt do mocowania kolumny do panelu przedniego; 2 - dętka; 3 - rura zewnętrzna; 4 — uchwyt do mocowania kolumny do ramy deski rozdzielczej; 5 — mechanizm regulacji nachylenia kolumny; 6 — wał kierowniczy.
Koło kierownicy zamocowane jest na wielowypustach wału kierownicy, znajdujących się w kolumnie kierownicy i zabezpieczone centralną nakrętką.
Wał kierowniczy połączony jest z wałem przekładni kierowniczej za pośrednictwem wału pośredniego z dwoma przegubami Cardana.
Wał pośredni: 1 - dolny przegub Cardana; 2 - pylnik; 3 - pieczęć; 4 - górny przegub Cardana.
Konstrukcja pośredniego wału kierowniczego umożliwia zmiany (skracać) jej długość podczas zderzenia samochodowego.
W razie wypadku zostają odcięte dwa plastikowe kołki łączące części wału.
Mechanizm kierowniczy jest typu zębatkowego. Skrzynia korbowa jest przymocowana do przedniej pomocniczej ramy zawieszenia za pomocą śruby i szpilki (z nakrętką) przechodzących przez gumowo-metalowe tuleje włożone w otwory skrzyni korbowej, a rura skrzyni korbowej jest przymocowana za pomocą wspornika przez gumową poduszkę. Obudowy przegubów drążka kierowniczego przykręca się do gwintowanych otworów znajdujących się na końcach listwy zębatej. Zewnętrznie gwintowane końcówki drążków kierowniczych wyposażone są w końcówki, których przeguby kulowe połączone są ze zwrotnicami kół kierowniczych.
Zespół przekładni kierowniczej z przednią ramą pomocniczą zawieszenia: 1 — podramka; 2 — prawa końcówka drążka kierowniczego; 3 — wspornik montażowy rury skrzyni korbowej; 4 - przewody łączące układu wspomagania kierownicy; 5 — obudowa mechanizmu; 6 — wałek przekładniowy; 7 — śruba i nakrętka ze szpilką do mocowania skrzyni korbowej; 8 — lewa końcówka drążka kierowniczego.
Długość zespołu drążka kierowniczego z końcówką zmienia się poprzez obrót drążka przy poluzowanej nakrętce zabezpieczającej. Umożliwia to regulację zbieżności kół kierownic pojazdu.
Drążek kierowniczy z końcówką: 1 — wskazówka; 2 - pylnik; 3 — sworzeń kulowy końcówki; 4 — nakrętka zabezpieczająca; 5 - trakcja; 6 — staw trakcyjny.
Przeguby kulowe końcówki drążka kierowniczego oraz sam drążek kierowniczy mają konstrukcję nierozłączną i przez cały okres ich eksploatacji nie wymagają uzupełniania środka smarnego zgromadzonego wewnątrz.
Wspomaganie układu kierowniczego jest wbudowane w przekładnię kierowniczą.
W skład układu wspomagania hydraulicznego wchodzą również: zbiornik, pompa łopatkowa, przewody spustowe, ciśnieniowe i napełniające.
Zapas płynu wspomagania układu kierowniczego znajduje się w zbiorniku umieszczonym w komorze silnika i przymocowanym do ściany półki akumulatora. Aby kontrolować poziom cieczy, na półprzezroczystym korpusie zbiornika znajdują się oznaczenia MIN i MAX.
Zbiornik płynu wspomagania układu kierowniczego.
Pompa wspomagania układu kierowniczego jest zamontowana na wspólnym wsporniku bloku cylindrów silnika, do którego przymocowane są również rolka napinająca pasek napędowy układu pomocniczego oraz sprężarka klimatyzacji. Koło pasowe pompy napędzane jest paskiem wielorowkowym od koła pasowego wału korbowego silnika.
Pompa wspomagania układu kierowniczego.
Ciecz robocza jest pobierana ze zbiornika za pomocą pompy i dostarczana pod wysokim ciśnieniem do urządzenia dystrybucyjnego (dystrybutor), znajduje się w obudowie przekładni kierowniczej i jest mechanicznie połączony z wałem kierownicy.
Tłok cylindra hydraulicznego jest przymocowany do listwy zębatej przekładni kierowniczej. Po obróceniu kierownicy urządzenie rozdzielcze łączy jedną z komór cylindra hydraulicznego z przewodem wylotowym pompy, a drugą komorę z przewodem spustowym.
W tym przypadku tłok cylindra hydraulicznego, na skutek różnicy ciśnień cieczy roboczej, przesuwa zębatkę w lewo lub w prawo i za pośrednictwem drążków kierowniczych i dźwigni zwrotnic obraca kierowane koła samochodu. W przypadku awarii wspomagania hydraulicznego możliwość sterowania pojazdem zostaje zachowana, ale wzrasta siła potrzebna do obracania kierownicą.
Niektóre pojazdy korzystają ze wspomagania układu kierowniczego, które zapewnia zmienną siłę wspomagania w zależności od prędkości pojazdu.
Przy niskich prędkościach system zapewnia maksymalne wspomaganie, ułatwiając skręcanie i parkowanie.
Przy dużej prędkości wspomaganie układu kierowniczego zostaje ograniczone w celu poprawy stabilności kierunkowej pojazdu. System realizuje te zadania poprzez zmianę przepływu płynu przez pompę. Elektroniczny układ wspomagania kierownicy (przymocowany do uchwytu deski rozdzielczej, pod schowkiem na rękawiczki) odbiera sygnały: o prędkości pojazdu - ze sterownika silnika; o kącie kierownicy (aby obliczyć prędkość kątową kierownicy) — z czujnika umieszczonego na dole wału kierowniczego. Po przetworzeniu sygnałów jednostka wysyła sygnał sterujący do elektromagnetycznego zaworu iglicowego pompy, który reguluje przepływ cieczy roboczej przez pompę.
Lokalizacja zaworu elektromagnetycznego pompy wspomagania kierownicy.
Źródło artykułu jest dostępne na stronie internetowej «CHEVYMAN.RU»