Elementy układu wspomagania kierownicy: 1 — zbiornik płynu wspomagania układu kierowniczego; 2 — pompa wspomagania układu kierowniczego; 3 - wewnętrzna końcówka prawego drążka kierowniczego; 4 — zewnętrzny koniec prawego drążka kierowniczego; 5 - prawa podpora układu kierowniczego; 6 — wspornik układu kierowniczego; 7 — wąż odpływowy; 8 — uszczelka przekładni kierowniczej; 9 - sprzęgło sprężyste; 10 - kolumna kierownicza; 11 - kierownica; 12 — wał kierowniczy; 13 - mechanizm kierowniczy; 14 — wewnętrzna końcówka lewego drążka kierowniczego; 15 — zewnętrzna końcówka lewego drążka kierowniczego; 16 — linia wylotowa
Przekładnia kierownicza z zamontowanymi drążkami: 1 – prawy drążek kierowniczy; 2 – przewody łączące układu wspomagania kierownicy; 3 – osłona ochronna; 4 – płytka blokująca śruby mocujące drążek kierowniczy; 5 – wałek zębaty; 6 – obudowa przekładni kierowniczej; 7 – lewy drążek kierowniczy
Układ kierowniczy pojazdu jest wyposażony w kolumnę kierowniczą odporną na urazy, która zapobiega przesuwaniu się kierownicy w stronę kierowcy, gdy mechanizm kierowniczy zostanie przesunięty do tyłu podczas zderzenia czołowego.
Zapewnia to konstrukcja kolumny kierowniczej, która składa się z dwóch metalowych rur.
Dolna rura wewnętrzna jest zamontowana w rurze zewnętrznej za pomocą plastikowych pierścieni rozporowych, co zapewnia ich szczelne połączenie.
Jednakże, gdy przekroczone zostaną obciążenia udarowe, na przykład gdy samochód uderzy w przeszkodę, połączenie rur pozwala im na poruszanie się względem siebie.
Konstrukcja wału kierowniczego pozwala również na zmiany (skracać) jego długość w wyniku zderzenia pojazdów, na skutek ścinania dwóch plastikowych kołków łączących dwie części wału.
Mechanizm kierowniczy z przekładnią zębatą zamocowany jest w komorze silnika na przednim panelu nadwozia za pomocą dwóch wsporników zamocowanych za pomocą gumowych mocowań.
Kolumna kierownicza: 1 - Rura zewnętrzna górna; 2 - dolna dętka
Obudowa przekładni kierowniczej wykonana jest ze stopu aluminium.
Koło napędowe, stanowiące integralną część wału, jest zamontowane na łożyskach w obudowie przekładni kierowniczej (wał-przekładnia), który jest zazębiony z zębatką.
Listwa zębata jest dociskana do koła zębatego za pomocą sprężyny poprzez ogranicznik, który jest uszczelniony w skrzyni korbowej pierścieniem gumowym.
Sprężyna opiera się o korek regulacyjny.
Korek regulacyjny zabezpieczony jest przed poluzowaniem nakrętką zabezpieczającą.
Drążki kierownicze są przymocowane do listwy zębatej za pomocą śrub przechodzących przez płytę nośną, gumowo-metalowe zawiasy wewnętrznych końców oraz suwak listwy zębatej.
Śruby zabezpieczone są przed poluzowaniem za pomocą płytki blokującej umieszczonej na łbach śrub.
Układ kierowniczy składa się z dwóch drążków kierowniczych połączonych przegubami kulowymi z ramionami obrotowymi przyspawanymi do kolumn amortyzatorów przedniego zawieszenia.
Każdy pręt składa się z końca wewnętrznego, końca zewnętrznego i śruby regulacyjnej.
Końce śruby regulacyjnej mają gwint zewnętrzny skierowany w przeciwnym kierunku (prawo i lewo), na środku śruby znajduje się gniazdo sześciokątne przeznaczone na klucz.
Długość drążka kierowniczego zmienia się poprzez obrót śruby regulacyjnej, która wkręca się w gwintowane otwory wewnętrznego i zewnętrznego końca, po poluzowaniu dokręcania śrub połączeń zaciskowych końców.
Lewy drążek kierowniczy: 1 - końcówka zewnętrzna ze złączem kulowym; 2 - śruba regulacyjna; 3 - końcówka wewnętrzna
Umożliwia to regulację zbieżności kół kierownic pojazdu.
Po zakończeniu regulacji należy dokręcić śruby łączące końcówki drążków kierowniczych.
Sworzeń kulowy zewnętrznej końcówki drążka kierowniczego ma konstrukcję nierozłączną i przez cały okres eksploatacji nie wymaga uzupełniania zapasu smaru umieszczonego wewnątrz.
Zewnętrzne i wewnętrzne końce prawego i lewego drążka kierowniczego nie są zamienne.
Wał kolumny kierowniczej jest połączony z kołem zębatym przekładni kierowniczej za pośrednictwem sprzęgła elastycznego.
Wał kierowniczy: 1 - górna część wału; 2 - kołki plastikowe; 3 - dolna część wału
Elastyczne sprzęgło
Kierownicę montuje się na wielowypustach u góry wału i zabezpiecza nakrętką.
Kolumnę kierowniczą mocuje się do wsporników przedniej osłony: z przodu - jedną nakrętką, z tyłu - dwoma nakrętkami.
Wspomaganie układu kierowniczego jest wbudowane w przekładnię kierowniczą.
W skład układu wspomagania hydraulicznego wchodzą: pompa łopatkowa, zbiornik na płyn roboczy, przewody spustowe i ciśnieniowe.
Pompa przykręcona jest do bloku cylindrów silnika po prawej stronie i napędzana jest paskiem od koła pasowego wału korbowego silnika.
Ciecz robocza ze zbiornika jest tłoczona za pomocą pompy pod wysokim ciśnieniem do urządzenia rozdzielczego (dystrybutor), znajduje się w obudowie przekładni kierowniczej i jest mechanicznie połączony z wałem kierownicy.
Tłok cylindra hydraulicznego jest przymocowany do listwy zębatej przekładni kierowniczej.
Po obróceniu kierownicy urządzenie rozdzielcze łączy jedną z komór cylindra hydraulicznego z przewodem wylotowym pompy, a drugą komorę z odpływem.
W tym przypadku tłok cylindra hydraulicznego, na skutek różnicy ciśnień cieczy roboczej, przesuwa zębatkę w lewo lub w prawo i za pośrednictwem drążków kierowniczych i dźwigni kierowniczych obraca kierowane koła samochodu.
W przypadku awarii wspomagania hydraulicznego możliwość sterowania pojazdem zostaje zachowana, ale wzrasta siła potrzebna do obracania kierownicą.
Zbiornik płynu wspomagania układu kierowniczego zamontowany jest w komorze silnika na uchwycie przyspawanym do lewego błotnika.
Aby kontrolować poziom cieczy, na półprzezroczystym korpusie zbiornika znajdują się oznaczenia MIN i MAX.
[Źródło artykułu jest dostępne na stronie internetowej: «chevyman»]