Spis treści: Zawieszenie przednie ↧ Rama ↧
Zawieszenie przednie
Przednie zawieszenie spełnia dwa główne zadania:
- Chroni kierowcę przed nierównymi nawierzchniami drogi.
- Określa właściwości jezdne i sterowność pojazdu.
Przednie zawieszenie pochłania energię uderzenia opon podczas jazdy po nierównej nawierzchni i rozprasza ją, przekazując do układu zawieszenia. Proces ten izoluje pasażerów pojazdu od powierzchni drogi. Szybkość rozpraszania energii przez zawieszenie i ilość energii pochłoniętej są wskaźnikami tego, w jakim stopniu zawieszenie wpływa na jakość jazdy pojazdu. Właściwości jezdne są wbudowane w konstrukcję układu zawieszenia i nie podlegają regulacji. W tym opisie omówiono jakość jazdy, aby pomóc zrozumieć funkcje układu zawieszenia. Układ zawieszenia musi umożliwiać pionowy ruch zespołu opony i koła, gdy pojazd porusza się po nierównej nawierzchni, utrzymując jednocześnie poziomy kontakt opony z drogą.
Wymaga to zawieszenia zwrotnicy pomiędzy dolnym wahaczem a kolumną amortyzatora. Dolny wahacz jest połączony ze zwrotnicą w najbardziej zewnętrznym punkcie wahacza. Mocowanie odbywa się za pomocą przegubu kulowego. Najbardziej zewnętrzny, wewnętrzny koniec ramienia zawieszenia jest przymocowany w dwóch punktach do ramy pojazdu za pomocą półsztywnych tulei. Górna część zwrotnicy jest przymocowana do zespołu kolumny resorującej. Następnie zmontowany rozpór teleskopowy mocowany jest do nadwozia samochodu poprzez górne łożysko. Zwrotnica może poruszać się w górę i w dół niezależnie od nadwozia i konstrukcji ramy pojazdu.
Ruchy zwrotnicy w górę i w dół podczas pokonywania nierówności są absorbowane przede wszystkim przez sprężynę śrubową. Ta sprężyna jest utrzymywana pod napięciem w zespole kolumny teleskopowej. Kolumnę amortyzującą stosuje się w połączeniu z tym systemem w celu tłumienia drgań sprężyny śrubowej. Stojak jest podstawowym cylindrem hydraulicznym. Amortyzator jest wypełniony olejem i ma ruchomy pręt, który łączy się z tłokiem wewnątrz amortyzatora. Zawory wewnątrz amortyzatora stawiają opór przepływowi oleju, co spowalnia szybki ruch tłoka i pręta. Każdy koniec amortyzatora jest połączony w taki sposób, aby wykorzystać działanie powrotne jednej sprężyny. Każdy koniec kolumny stanowi punkt połączenia układu zawieszenia z pojazdem i działa jako miseczka podporowa dla sprężyny śrubowej. Umożliwia to amortyzatorowi wykorzystanie funkcji tłumienia w celu zmniejszenia odrzutu samej sprężyny. Dolne ramię zawieszenia może obracać się pionowo wokół ramy pojazdu. Przegub kulowy pozwala zwrotnicy zachować prostopadłe połączenie z powierzchnią drogi. W przednim zawieszeniu zastosowano drążek stabilizatora. Stabilizator łączy lewy i prawy zespół rozpór teleskopowych za pośrednictwem stabilizatora i izolatorów stabilizatora. Ten pręt reguluje stopień niezależnego ruchu zawieszenia podczas skręcania pojazdu. Niezależne ograniczenie ruchu decyduje o prowadzeniu pojazdu na zakrętach.
Rama
Przednia rama jest kompletną ramą obwodową z czterema izolowanymi mocowaniami narożnymi do nadwozia, co zapewnia izolację pasażerów pojazdu od uderzeń o nawierzchnię oraz hałasu i wibracji pochodzących z układu napędowego (w połączeniu z różnymi podporami).
Przednia rama, oparta na systemie 4-słupkowym, rozkłada i podtrzymuje ciężar układu napędowego, przedniego zawieszenia i elementów układu kierowniczego, co umożliwia ich prawidłową konfigurację, montaż i obsługę.
Przednia rama przyczynia się również do ogólnej stabilności strukturalnej i wytrzymałości pojazdu/części przedniej/części tylnej, pełni funkcję elementu konstrukcyjnego podczas zderzenia oraz odpowiada za zarządzanie energią i minimalizowanie transferu energii do konstrukcji nadwozia podczas zderzeń z przeszkodami.