Diagnostyka usterek układu klimatyzacji (Chevrolet Captiva 1)

Sprawdzanie układu chłodniczego

Jeżeli podejrzewasz usterkę w układzie chłodniczym, należy wykonać następujące kontrole:

1. Sprawdź zewnętrzne powierzchnie wymienników ciepła chłodnicy i skraplacza, aby upewnić się, że przepływ powietrza nie jest utrudniony przez zanieczyszczenia, liście lub inne ciała obce. Sprawdź przestrzeń między skraplaczem i chłodnicą, a także wszystkie powierzchnie zewnętrzne.

2. Sprawdź, czy w wymienniku ciepła skraplacza, wężach i rurkach nie ma przeszkód lub załamań.

3. Sprawdź działanie wentylatora elektrycznego.

4. Sprawdź wszystkie kanały powietrzne pod kątem nieszczelności i przeszkód. Słaby przepływ powietrza może wskazywać na zatkanie wymiennika ciepła parownika.

5. Sprawdź poślizg sprzęgła sprężarki.

6. Sprawdź napięcie paska napędowego.

Szybka procedura sprawdzająca niewystarczające chłodzenie

Aby szybko sprawdzić, czy w układzie klimatyzacji znajduje się odpowiednia ilość czynnika chłodniczego R-134a, wykonaj poniższą procedurę "ręcznego sprawdzenia". W przypadku większości modeli temperatura powietrza musi być wyższa niż 21°C (70°F),



1. Rozgrzej silnik. Pozostaw silnik na biegu jałowym.

2. Otwórz maskę i wszystkie drzwi.

3. Włącz klimatyzator.

4. Ustaw regulator temperatury na maksymalne chłodzenie.

5. Ustaw przełącznik prędkości wentylatora na maksymalną prędkość.

6. Ręcznie sprawdź temperaturę rury wylotowej parownika. Rura musi być zimna.

7. Sprawdź, czy nie występują inne problemy. Patrzeć "Sprawdzanie układu chłodniczego" w tej sekcji.

8. Sprawdź szczelność układu. Patrzeć "Sprawdzanie szczelności układu chłodniczego" w tej sekcji. W przypadku wykrycia wycieku należy opróżnić układ i naprawić wyciek. Po zakończeniu naprawy należy opróżnić system i naładować go.

9. Jeżeli nie ma wycieku, zobacz. "Diagnozowanie niewystarczającego chłodzenia" w tej sekcji.

Ciśnienie w stosunku do temperatury w układzie R-134A

TEMPERATURA°C (°F)*	CIŚNIENIE kPa (psig)*	TEMPERATURA°C (°F)*	CIŚNIENIE kPa (psig)*
-8 (17.6)	113.1 (16.4)	9 (48.2)	296.2 (43.0)
-7 (19.4)	121.5 (17.6)	10 (50.0)	309.6 (44.9)
-6 (21.2)	130.2 (18.9)	15 (59.0)	383.7 (55.7)
-5 (23.0)	139.1 (20.2)	20 (68.0)	467.7 (67.8)
-4 (24.8)	148.4 (21.5)	25 (77.0)	567.5 (82.3)
-3 (26.6)	157.9 (22.9)	30 (86.0)	667.8 (96.9)
-2 (28.4)	167.6 (24.3)	35 (95.0)	785.6 (113.9)
-1 (30.2)	177.8 (25.8)	40 (104.0)	916.4 (133.0)
0 (32.0)	188.2 (27.3)	45 (113.0)	1 062.2 (154.0)
1 (33.8)	198.8 (28.8)	50 (122.0)	1 222.1 (177.2)
2 (35.6)	209.9 (30.4)	55 (131.0)	1 398.2 (202.8)
3 (37.4)	221.2 (32.1)	60 (140.0)	1 589.6 (230.5)
4 (39.2)	232.9 (33.8)	65 (149.0)	1 799.0 (260.9)
5 (41.0)	245.0 (35.5)	70 (158.0)	2 026.6 (293.9)
6 (42.8)	257.4 (37.3)	75 (167.0)	2 272.2 (329.5)
7 (44.6)	269.8 (39.1)	80 (176.0)	2 544.0 (369.0)
8 (46.4)	282.9 (41.0)	-	-

* Wszystkie obliczone wartości są zaokrąglane do jednego miejsca po przecinku.



Zakres parownika: Od -7 do 7°C (od 19,4 do 44,6°F) wartości te oznaczają temperaturę gazu wewnątrz cewki, a nie na jej powierzchni. Podnieś temperaturę cewki i otaczającego ją powietrza o 2–6°C (4–11°F).

Zakres kondensatorów: Od 45 do 70°C (113–158°F) nie jest to temperatura otoczenia. Aby zapewnić właściwe przenoszenie ciepła, należy dodać 19–22°C (34–40°F) do temperatury otoczenia. Następnie zobacz wykres ciśnienia.

Przykład: 32°C (90°F) Temperatura zewnętrzna +22°C (40°F) = 54°C (130°F)

Temperatura skraplacza, przy której osiągane jest ciśnienie 1379 kPa (200 psig) przy przepływie powietrza 50 km/h (31 mph).

Sprawdzanie szczelności układu chłodniczego; Sprawdzanie szczelności układu chłodniczego

Jeśli podejrzewasz wyciek czynnika chłodniczego z układu, sprawdź, czy nie ma wycieków. Ponadto należy sprawdzić szczelność po wszelkich pracach konserwacyjnych, które wiążą się z demontażem rur lub połączeń. Do nieszczelności dochodzi zazwyczaj w miejscach połączeń i instalacji chłodniczych. Najczęstszymi przyczynami wycieków są:

• Nieprawidłowy moment dokręcania.
• Uszkodzenie pierścieni uszczelniających
• Brud lub włókna na pierścieniach uszczelniających.

Detektory wycieków cieczy

Roztwory wykrywające ciecze służą do wykrywania nieszczelności w instalacjach. Nanieść roztwór na podejrzewane miejsce wycieku za pomocą dołączonego pędzelka. Obserwuj, czy pojawiają się bąbelki. Wskazują obecność i miejsce wycieku.

W miejscach, w których zastosowanie tej metody jest utrudnione, na przykład w sekcjach parownika i skraplacza, wygodniejszym rozwiązaniem jest elektroniczny detektor nieszczelności.

Elektroniczne detektory wycieków

Należy postępować zgodnie z instrukcjami producenta dotyczącymi kalibracji, obsługi i konserwacji elektronicznego detektora nieszczelności. Stan akumulatora ma szczególne znaczenie dla zapewnienia dokładności działania modelu przenośnego. Przed rozpoczęciem testu należy ustawić detektor w trybie R-134a.

Uwaga: Elektroniczne wykrywacze nieszczelności są wrażliwe na płyny do czyszczenia szyb samochodowych, rozpuszczalniki i środki czyszczące oraz niektóre rodzaje klejów samochodowych. Aby uniknąć fałszywych wykryć, należy zadbać o czystość powierzchni. Aby uniknąć uszkodzenia detektora, należy upewnić się, że wszystkie powierzchnie są suche.

Ogólne instrukcje dotyczące weryfikacji

1. Narysuj cały kontur układu chłodniczego.

2. Opisz pełny okrąg wokół każdego stawu z prędkością 25-50 mm/s (1-2 cale/sek).

3. Trzymaj końcówkę sondy w odległości 6 mm (1/4 cala) od powierzchni.

4. Nie blokuj wlotu powietrza.

5. Przerywany sygnał dźwiękowy o częstotliwości 1-2 kliknięć na sekundę zmieni się w dźwięk ciągły w przypadku wykrycia wycieku. Dostosuj balans tak, aby częstotliwość wynosiła 1–2 kliknięcia na sekundę.

6. Sprawdź wszystkie poniższe obszary, nawet jeśli wyciek zostanie wykryty i potwierdzony:

• Wlot i wylot parownika.
• Wlot i wylot odbiornika-suszarki.
• Wlot i wylot skraplacza.
• Punkty lutownicze i spawalnicze.
• Miejsca uszkodzeń.
• Połączenia wężowe.
• Tylna pokrywa sprężarki
• Wszystkie elementy i przyłącza.

Sprawdzanie portów serwisowych/zaworów dostępowych

Otwory serwisowe zabezpieczone są zaślepkami. Należy uważać, aby te nasadki się nie odkręciły lub nie zgubiły. Każdy port ma swoją własną czapkę.

Sprawdzanie wymiennika ciepła parownika

Trudno jest znaleźć nieszczelności wymiennika ciepła parownika. Sprawdź wymiennik ciepła parownika, postępując zgodnie z poniższą procedurą:

1. Włączyć wentylator elektryczny na maksymalną prędkość na co najmniej 15 minut.

2. Wyłącz wentylator.

3. Poczekaj 10 minut.

4. Wyjmij rezystor wentylatora elektrycznego. Patrzeć rozdział 7A, "System ogrzewania i wentylacji".

5. Umieść sondę wykrywającą nieszczelności jak najbliżej wymiennika ciepła parownika. Detektor zasygnalizuje wyciek ciągłym sygnałem dźwiękowym.

6. Aby znaleźć olej sprężarkowy na powierzchni wymiennika ciepła należy użyć latarki.

Sprawdzenie uszczelnienia wału sprężarki

1. Dmuchać sprężonym powietrzem za i przed sprzęgło/koło pasowe sprężarki przez co najmniej 15 minut.

2. Poczekaj 1–2 minuty.

3. Sprawdź obszar przed kołem pasowym. Jeżeli detektor wydaje ciągły sygnał dźwiękowy, oznacza to, że wystąpił wyciek.

Diagnostyka sprężarki/układu chłodniczego SP

Ogólnie rzecz biorąc, problemy z układem klimatyzacji można podzielić na trzy typy: wycieki czynnika chłodniczego/oleju, hałas podczas pracy klimatyzacji oraz niewystarczające chłodzenie.

Informacje dotyczące prawidłowej konserwacji układu klimatyzacji można znaleźć w poniższym opisie diagnostycznym.