Uwaga: W niektórych płynach chłodzących zamiast glikolu etylenowego stosuje się mniej toksyczny glikol propylenowy. Płyny chłodnicze na bazie glikolu propylenowego nie zyskały powszechnej popularności ze względu na wysoki koszt glikolu propylenowego i pogorszenie właściwości odprowadzania ciepła przez tę ciecz. Wszystkie płyny przeciw zamarzaniu są mniej lub bardziej trujące, uważaj! Ponadto płyn przeciw zamarzaniu pozostawia nieusuwalne plamy na lakierze karoserii, jeśli dostanie się na lakier, należy go natychmiast usunąć, a powierzchnię umyć czystą wodą.
Płyn chłodzący musi spełniać następujące podstawowe wymagania:
- usunąć ciepło z cylindrów silnika;
- nie zamrażać w niskich temperaturach;
- nie tworzą osadów w układzie chłodzenia;
- nie powodują korozji części metalowych i nie niszczą gumowych elementów układu chłodzenia;
- nie pieni się podczas pracy.
Wymagania te spełnia się poprzez dodanie specjalnego kompleksu dodatków. Płyny przeciw zamarzaniu dzielimy na tradycyjne ze względu na skład dodatków (Tradycyjne chłodziwa lub konwencjonalne NT), hybrydowy (Hybrid coolants) i karboksylanowe.
Ostrzeżenie! Nie zaleca się mieszania płynów przeciwzamrożeniowych różnych marek podczas uzupełniania, a te na różnych bazach są całkowicie niedopuszczalne! Nie napełniaj układu zwykłą wodą, nawet destylowaną, i nawet latem. Po pierwsze, jeśli o tym zapomnisz, możesz zniszczyć silnik podczas październikowych mrozów. Po drugie, w układzie najprawdopodobniej nie da się uniknąć korozji i niszczącej kawitacji, tak właśnie są zaprojektowane współczesne silniki. Na koniec warto wspomnieć, że czysta woda ma słabe właściwości smarne, a uszczelka pompy szybko się zużyje.
Uwaga: Płyn niezamarzający na bazie karboksylanów ma dłuższą żywotność i lepiej, w porównaniu do tradycyjnych i hybrydowych płynów niezamarzających, chroni elementy układu chłodzenia silnika przed korozją.
* Kawitacja to zjawisko powstawania pęcherzyków pary i gazu w przepływającej cieczy. Znikając, pęcherzyki te powodują mikroskopijne eksplozje, które niszczą ściany rurociągów i innych części poddawanych działaniu przepływu.
Do oznaczenia rodzaju płynu niezamarzającego wielu producentów posługuje się standardem przyjętym przez grupę VAG:
- G11 - hybrydowe płyny niezamarzające;
- G12 i G12+ to karboksylanowe środki zapobiegające zamarzaniu.
W 2008 roku pojawił się nowy rodzaj płynu niezamarzającego, w którym bazę organiczną połączono z niewielką ilością mineralnych inhibitorów korozji. Nie ma jeszcze dla nich powszechnie przyjętej nazwy. Twórcy płynu przeciw zamarzaniu nadali mu nazwę Lobrid coolants i SOAT coolants. Ten płyn przeciw zamarzaniu ma standard G12++ (zgodnie ze specyfikacją grupy VAG).
Do płynów niezamarzających dodawane są różne barwniki, które nadają im określony kolor, niemający wpływu na ich właściwości robocze i chemiczne. Dlatego przy wyborze płynu niezamarzającego należy zwrócić uwagę nie na jego kolor, ale na skład chemiczny (rodzaj), zalecany przez producenta samochodu.
W sprzedaży można znaleźć zarówno gotowe do użycia płyny przeciw zamarzaniu, jak i koncentraty, które przed użyciem należy rozcieńczyć wodą destylowaną w określonych proporcjach. Proporcje rozcieńczania płynu niezamarzającego z wodą destylowaną są zazwyczaj podane na etykiecie dołączonej do opakowania.
Uwaga: Przed dodaniem do układu chłodzenia należy rozcieńczyć płyn niezamarzający wodą destylowaną. Tylko w ten sposób można mieć pewność, że wymagane proporcje płynu niezamarzającego i wody destylowanej zostaną precyzyjnie zachowane. Po wymieszaniu należy sprawdzić gęstość płynu niezamarzającego.
Układ chłodzenia samochodu wykorzystuje mieszankę wody i środka przeciw zamarzaniu GM LLC (Dex-Cool). Objętość układu chłodzenia wynosi około 5,6 litra.
